Gąsienica-Szymków Stanisław
Ludzie
Gąsienica-Szymków Stanisław , także Gąsienica z Bystrego i Gąsienica z Lasa (10 V 1890 Zakopane - 1 VIII 1966 tamże, poch. na starym cment.). Przewodnik i ratownik tatrz.
Przewodnikiem klasy III został już w 1910, w 1911 uczestniczył w kursie narc. dla przewodników, a w 1912 został przewodnikiem tatrz. klasy II. W czasie I wojny świat. służył w wojsku austr. i dostał się do niewoli ros. W latach międzywoj. uzyskał jako przewodnik tatrz. klasę I (1928) i stał się jednym z najlepszych przewodników tatrz. na wycieczki w lecie i narciarskie w zimie. Swą działalność przewodnicką kontynuował po II wojnie świat. i był wtedy członkiem komisji egzaminacyjnej dla przewodników tatrz.
Ślubowanie członka TOPR złożył dopiero w 1931, ale w wyprawach ratunkowych brał udział już wcześniej i w okresie międzywoj. należał do najbardziej aktywnych ratowników tatrz. Od 1936 pełnił dyżury ratownicze na Kasprowym Wierchu i niósł pomoc w licznych wypadkach narciarskich. W tym okresie był też instruktorem przy organizowaniu pogotowia górskiego w Karpatach Wsch. Podczas II wojny świat. nadal pełnił służbę ratownika tatrz. Tak samo po wojnie w TOPR i Grupie Tatrz. GOPR , w 1947-52 jako zastępca kier., a w 1952-60 jako stały pracownik i instruktor ratownictwa górskiego.Został uczczony członkostwem hon. Koła Przewodników Tatrz. w Zakopanem , Klubu Wys. (1963) i GOPR (1965).
Swoje przydomki Szymków i z Lasa odziedziczył po ojcu, Józefie, a początkowo zwano go też Gąsienicą z Bystrego, bo wtedy właśnie w tej dzielnicy Zakopanego mieszkał; potem przeprowadził się na ulicę Kościeliską, gdzie w jego domu przez wiele lat był jeden z punktów zbornych dla ratowników GOPR.