Giżycka Bronisława
Ludzie
Giżycka Bronisława z Jankiewiczów (ok. 1867 na Podolu - 16 VIII 1921 Zakopane), żona ziemianina z Podola, matka » Jerzego Giżyckiego, teściowa » Edwarda Ligockiego. Miłośniczka podtatrz. kultury lud., kolekcjonerka okazów sztuki ludowej. W Zakopanem bywała z dziećmi co najmniej od 1899 i później zamieszkała tam na stałe (od 1912?), ale wybuch I wojny świat. zastał ją we Francji, skąd przeniosła się do Szwajcarii, a do Zakopanego wróciła w 1920.
Przed I wojną świat. z zamiłowania do lud. kultury wędrowała dużo po Podhalu, Orawie i Spiszu, gromadząc okazy sztuki ludowej. Jej zbiór stał się bogaty i cenny, zawierał m.in. ponad 200 obrazów na szkle, a wśród nich najpiękniejszy ze znanych Janosik. Zachęcona przez Bronisława Piłsudskiego , robiła notatki ze swych wędrówek, zapisując m.in. pieśni ludowe. Ogłosiła: Z podań i wierzeń ludowych na Podhalu ("Pam. TT" 1913) oraz (pod pseud. Gozdawa) Z wycieczek etnograficznych po Podhalu ("Zakopane" 1913).
Była jednym z najbardziej aktywnych członków Sekcji Ludoznawczej TT w początkach jej istnienia, również organizacyjnie, w 1912 i 1913 jako czł. zarządu. W Tow. Muzeum Tatrzańskiego była sekretarką.
Wróciwszy po wojnie do Zakopanego, zrujnowana finansowo i chora, zbiory swe w 1921 sprzedała Muzeum Przemysłowemu w Krakowie, a obecnie znajdują się one w krak. Muzeum Etnograficznym. Postać G. jest przedstawiona w Szopce zakopiańskiej Feliksa Gwiżdża z 1914.