Golcz Jerzy
Ludzie
Golcz Jerzy (3 IX 1904 Warszawa - 25 VIII 1965 Sierra Nevada de Mérida, Wenezuela, poch. w Mérida).
Taternik i alpinista, inż. elektryk (studia w Grenoble od 1925), potem był urzędnikiem konsulatów pol. we Francji aż do 1940.
Taternictwo uprawiał w 1923-27, dokonując wtedy szeregu pierwszych wejść, np.: pn.-wsch. ścianą Zawratowej Turni (w 1925 z Jarosławem Kuryłowiczem), pn. ścianą Orlej Baszty (1925 z tymże), pn. ścianą Jagnięcego Szczytu (1926), przez dolną część pn. ściany Żabiego Konia na jego wsch. grań (1927 z Tadeuszem Krystkiem ), pn.-wsch. ścianą Rumanowego Szczytu (z T. Krystkiem i Konstantym Narkiewiczem-Jodką w 1927).
Od 1928 wspinał się w Alpach, dużo samotnie, a z in. alpinistami pol. wszedł m.in.: pd. ścianą na La Meije (w 1931), Granią Peuterey na Mont Blanc (1932), wsch. ścianą tegoż szczytu przez Sentinelle Rouge (1938), a były to wówczas czołowe osiągnięcia alpinizmu pol. W 1934 uczestniczył w pol. wyprawie w afrykański Wysoki Atlas, przechodząc tam trudne nowe drogi.
W 1940 przedostał się z Francji do Anglii, skąd jesienią 1942 został wysłany do Afryki, gdzie w 1942-59 w Ugandzie, Tanzanii i Kenii kolejno opiekował się pol. uchodźcami, uczył w pol. liceum i pracował w przedsiębiorstwie elektrotechnicznym. W 1943 z Michałem Makowskim i Jerzym Skolimowskim urządził wyprawę w Ruwenzori, gdzie weszli trudną nową drogą od wsch. na szczyt Aleksandrę (5098 m). W 1944 dokonał samotnie I pol. wejścia na najwyższy wierzchołek Kilimandżaro (5895 m). Podobno wszedł też na szczyt Kenia (5194 m).
W 1959 wyjechał z Afryki (przez Warszawę) do Wenezueli, gdzie nadal chodził po górach. Podczas samotnej wyprawy w Cordillera Nevada de Mérida na Pico Bolivar (5007 m) zginął w wypadku na lodowcu Glaciar de Los Timoncitos (schodząc z wierzchołka?).
Poza kilkoma opisami nowych dróg w Tatrach ("Tat." 1925, 1929, 1934), G. pisywał gł. na tematy alpin. w publikacjach pol. i franc., poruszając jednak i sprawy taternictwa, np. w artykułach Dlaczego Liljowe zamiast Everestu? ("Tat." 1931) i Dziesięć lat w Alpach Francuskich ("Wierchy " 1938). W rękopisie pozostawił powieść, której akcja rozgrywa się w Tatrach.