goździki

Nie okreslony

goździki , nie: gwoździki (Dianthus ), z rodziny Goździkowatych (Caryophyllaceae ). W Tatrach jest ich kilka gatunków, wszystkie mają białe, różowe lub czerwonawe pięciopłatkowe kwiaty i wąskie, nieco sztywne, trawiastokształtne liście.

Goździk wonny czyli wczesny (Dianthus plumarius ssp. praecox ), najbardziej znany i najczęstszy, rosnący na wapieniu, o silnie pachnących białych (rzadko różowawych), strzępiastych kwiatach i liściach niekiedy owoszczonych. Kwitnie w lipcu. Jest endemitem Karpat Zach. Maks. zasięgu 1800 m na Giewoncie, min. - schodzi poza Tatry do 300 m.

G. okazały (D. superbus ssp. speciosus ) jest większy od poprzedniego, ma głębiej i bardziej strzępiasto porozcinane płatki, silniejszy b. piękny zapach, zaś kolor jaśniej lub ciemniej różowawy w purpurowe drobniutkie cętki. Rośnie na wapieniu i granicie, kwitnie w lipcu i sierpniu. Maks. zasięgu 2050 m na Krzesanicy, min. 825 m koło Rakus.

G. lodnikowy (G. glacialis ) jest nieduży, kwiaty na krótkich łodyżkach są barwy ciemnoróżowej, podobne do kwiatów lepnicy bezłodygowej, tylko trochę większe, bezwonne. Częściej rośnie na granicie, rzadziej na wapieniu, tworząc niewielkie, dość gęste darnie. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Najwyżej dochodzi na Rysy 2490 m i na Lodowy 2484 m; schodzi najniżej na 1270 m w Dolinie do Siedmiu Źródeł.

G. lśniący (D. nitidus ), endemit zachodniokarpacki, w Tatrach rośnie tylko w grupie Siwego Wierchu, a dalej w zach. pasmach karpackich. Kwiaty średniej wielkości, intensywnie różowe, wyrastają na dość długich łodyżkach spośród gęstych darni listków przyziemnych. Kwitnie w czerwcu i lipcu.