Zakopane — portal z-ne.pl

Granaty

Szczyty

Granaty (2239, 2240 m); Granáty; Granatenspitze; Granaty, Gránát-csúcsok. P. Rozłożysty szczyt, wznoszący się na pd.-wsch. od Czarnego Stawu Gąsienicowego, nad Gąsienicową Doliną, Doliną Pańszczycą i Buczynową Dolinką. G. mają trzy wierzchołki, ustawione od pn. ku pd.: Skrajny Granat (2226, 2225 m), Pośredni Granat (ok. 2235, 2234 m) i najwyższy Zadni Granat (2239, 2240 m). Trzy przełęcze w masywie G. to: Skrajna Sieczkowa Przełączka (ok. 2200 m), między Skrajnym a Pośrednim Granatem; Pośrednia Sieczkowa Przełączka ( 2218 m), między Pośrednim a Zadnim Granatem; Zadnia Sieczkowa Przełączka (ok. 2190 m), między Zadnim Granatem a Czarnymi Ścianami.Najeżona turniami skalista grań, ciągnąca się od Przełączki nad Buczynową Dolinką do Zadniego Granatu, nazywa się Czarnymi Ścianami i wznosi się nieco wyżej od Zadniego Granatu.Od Orlej Baszty w grupie Buczynowych Turni oddziela Granaty (Skrajny Granat) głęboko wcięta Granacka Przełęcz.Od Granatów (od Skrajnego Granatu) ku pn. ciągnie się grań, w której wyodrębniają się kolejno: dwie Pańszczyckie Czuby, Wierch pod Fajki i Żółta Turnia.Pierwsze znane wejście na G.: Bronisław Gustawicz, Eugeniusz Janota i przew. Maciej Sieczka w 1867. Po poprowadzeniu Orlej Perci przez G. (w 1903), szczyt ten stał się b. popularny wśród turystów. Widok - zwł. ze zwornikowego Skrajnego Granatu - jest piękny.Mimo że zwykłe drogi na G. są łatwe, na szczycie tym wielu turystów straciło życie wskutek zboczenia ze znakowanych szlaków i zabłądzenia w urwiska, jakimi G. opadają ku otaczającym dolinom. Miejscem wypadków był przede wszystkim » Żleb Dr_gea, ponad którego górną częścią przebiega Orla Perć.Nazwa Granaty powtarza się w Tatrach i w pewnych wypadkach (» Granaty Wielickie) pochodzi od występujących w skale granatów (półszlachetne kamienie). Nie wiadomo, czy nazwa opisanych tu G. jest takiego samego czy raczej in. pochodzenia.Nazwy Skrajnej, Pośredniej i Zadniej Sieczkowej Przełączki zostały nadane na pamiątkę jednego z najsłynniejszych przewodników tatrz., Macieja Sieczki, który w 1867 wraz z towarzyszami dokonał I znanego wejścia na wszystkie trzy wierzchołki Granatów.

Położenie

Widok

Literatura