groń

Nie okreslony

groń . W gwarze podh.: wyniosły brzeg rzeki lub potoku, albo grzbiet między dwoma strumieniami. Zdrobniałą formą jest gronik.

Te terminy topogr., groń i gronik, stały się nieraz nazwami geogr., ale częściej na Podtatrzu, niż w samych Tatrach, np. Gronik we wsi Kościelisko, Gronik w Zakopanem, Gronik na stokach Krywania, wieś Groń na Podhalu, wzgórze Groń w zach. grzbiecie Osobitej. Od nazwy wsi Groń pochodzi nazwisko Groński, a od nazwy osiedla Gronik powstało nazwisko Gronikowski.