Guhr Michael jun
Ludzie
Guhr Michael (jun.) (11 III 1873 Wielki Sławków k. Popradu - 23 VIII 1933 Sobota Spiska , poch. w Wielkim Sławkowie). Spiskoniem. lekarz, współwłaściciel Tatrz. Polanki , działacz tur. i narciarski.
Po studiach lek. (Budapeszt 1895) specjalizował się w gruźlicy, od 1897 był nacz. lekarzem w Tatrz. Polance i w 1902 założył tam sanatorium dla chorych na gruźlicę, chorobę Basedowa, astmę i in. schorzenia.
Był wielkim zwolennikiem i propagatorem klimatoterapii tatrz., ogłaszał na ten temat artykuły w czasopismach fachowych, np. "Zeitschrift für Wissenschaftliche Bäderkunde" (1928), a także wielokrotnie w "Tur. und Alp.", m.in. Die Hohe Tatra als therapeutisches Spezifikum (3, 1922-23, nr 3), Klimatologische Orientierung über die Hohen Tatra (1927, nr 1-2) oraz w "Tur. és Alp.": Klimatologiai elmélkedések (1931). Był wieloletnim prezesem stowarzyszenia spiskich lekarzy i aptekarzy. Pisał też o dziejach Tatrz. Polanki: Néhány adat Tátraszéplak történetéhez ("Tur. és Alp." 4, 1913-14, nr 6).
G. był zamiłowanym turystą tatrz., taternikiem i narciarzem. Swą wieloletnią działalnością społ. przyczynił się w wysokim stopniu do rozwoju turystyki i (od 1908) narciarstwa tur. i sport. oraz sportu bobslejowego po pd. stronie Tatr. W 1920-33 był wielce zasłużonym prezesem Tow. Karpackiego (Karpathenverein, KV), działał też w jego komisji przewodnickiej. Już od 1913 był prezesem pierwszej organizacji ratunkowej po pd. stronie Tatr, uczestniczył w akcjach ratunkowych, prowadził kursy pierwszej pomocy dla przewodników tatrz. i kierowników schronisk.
G. w 1927 zakupił teren na Smokowieckiej Kazalnicy (koło Siodełka) po spalonych tu hotelach (Hotel Rosa i Hotel Kolbach) i podarował Tow. Karpackiemu (KV), które tu wybudowało nowe, piętrowe schronisko, otwarte w 1934 i nazwane: Dr. Guhr Jugendheim und Turistenhaus (Schronisko Guhra; Guhrova chata), a w 1946 przemianowane na: Bilíkova chata (Schronisko Bilíka).
Dbał też G. o rozwój muzealnictwa na Spiszu , propagował ideę ścisłej współpracy między Muzeum Tatrzańskim w Wielkiej a Muzeum Karpackim w Popradzie ; pisał o tym i podał program ich działalności w artykule Die Vereinigung der Museen Poprad und Felka ("Tur. und Alp." 5, 1924-25, nr 10-11).
G. utrzymywał przyjazne stosunki z pol. turystami (PTT), taternikami i narciarzami. Pol. przekład jego przemówienia w Zakopanem z okazji 25-lecia Sekcji Tur. PTT ogłoszono w "Taterniku" (1928, nr 4-6). W związku ze swą różnorodną działalnością G. opublikował liczne artykuły, gł. po niem., ale także po węg. i słow. Szwagrem dra G. był malarz » Andor Borúth , od 1911 osiadły w Tatrz. Polance.
Po śmierci dra G. jego rodzina w 1933 przekazała Muzeum Karpackiemu w Popradzie pamiątki po zmarłym i jego bogate zbiory związane ze Spiszem i Tatrami. Umieszczono to wszystko w Muzeum Karp. w specjalnie urządzonej » Izbie Pamięci Michała Guhra (Dr. Guhr-Gedenkzimmer), otwartej uroczyście 19 XII 1933. W 1937 Tow. Karpackie (KV) uczciło dra G. tablicą pamiątkową, odsłoniętą 4 VII 1937 w Altanie Szilágyiego na Siodełku.