Guniowa Dolina

Doliny

Nazwa słowacka: Huňová dolina

Guniowa Dolina ; Guniową Doliną płynie Guniowy Potok (Huňová, czasem, chyba błędnie, Hinov potok). W G.D. na wys. od 930 do 1400 m znajduje się okno tektoniczne: spod przykrywy skał osadowych wynurzają się tu granity tatrz., silnie zmylonityzowane; odkrył to okno dopiero Augustín Gorek w 1949.

U wylotu G.D. stoi domek drwali, a drugi w jej głębi. Podczas II wojny świat. w G.D. przebywali partyzanci . Pochodzenie nazw Guniowa Dolina i Guniowy Potok nie jest znane. Nazwy pol. są kalką nazw słow., a słow. huňa to pol. gunia (część ubioru lud., znana na Słowacji i na Podhalu ), ale nazwa doliny czy potoku może też pochodzić od słow. nazwiska Huňa (na Podhalu występują nazwiska Gunia i Guńka).

Położenie

Największa, orogr. lewa (wsch.) odnoga Suchej Doliny Sielnickiej , od której odgałęzia się na wysokości ok. 750 m przy Hucisku (Hutisko). Wznosi się ku wsch. i na wys. 930 m rozgałęzia w kilka żlebów, które wcinają się w stoki Ostrej i Babek w grupie Siwego Wierchu .

Widok

Literatura

Augustín Gorek: Tektonické okná na západnom ukončení Vysokých Tatier. "Geol. Sbor." 1950, nr 1 (z mapą).