Gut-Stapińska Aniela
Ludzie
Gut-Stapińska Aniela z Orawców (29 VII 1898 Poronin - 6 IX 1954 Zakopane, poch. na starym cment.). Podh. pisarka lud., w czasie II wojny świat. czynna w tajnym nauczaniu. Od 1925 ogłaszała w czasopismach wiersze, nowele i artykuły na tematy podh. i tatrz., przeważnie w gwarze podh. Niektóre jej wiersze ukazały się w antologii Poezja Młodego Podhala (1937), zbiór swych nowel i gawęd opublikowała pt. Inksy świat (Wa. 1949), a obszerniejszy zbiór ukazał się pośmiertnie pt. Krokusy (Wa. 1956). Jest także autorką regionalnych sztuk teatralnych, np. Janosik .
Pisywała również na tematy etnogr., np. Zwyczaje i zabobony ludu podhalańskiego w okresie świąt Bożego Narodzenia ("Kur. Lit.-Nauk. 1928, nr 53), Wesele góralskie (tamże 1933, nr 5), Burso, nieznany zabytek folklorystyczny na Podhalu (tamże 1933, nr 41), O strój i gwarę podhalańską ("Zagon" 1938, nr 1). Poetycką apoteozę Tatr ogłosiła prozą w gwarze podh. pt. Tatry, granica Polski ("Naokoło Świata" 1938, nr 173).
Jej pierwszym mężem był (1923-42) Władysław Stapiński, artysta malarz, a drugim (od 1945) był prawnik Jan Gut, góral z Poronina, działacz podhalańskiego ruchu regionalnego.