Honowska Jadwiga
Ludzie
Honowska Jadwiga (3 VI 1904 w Aleksandrowie - 19 VIII 1928 w Tatrach, poch. w Zakopanem).
Taterniczka , z wykształcenia matematyczka (UJ i UW 1928).
Taternictwo zaczęła uprawiać w 1924 i wkrótce stała się jedną z czołowych taterniczek pol., chodząc gł. w towarzystwie Alfreda i Jana A. Szczepańskich , a także (w 1928) Zofii Krókowskiej . Przeszła pn. ścianę Koziego Wierchu , pd.-zach. ścianę Kiezmarskiego Szczytu , pn.-zach. ścianę Galerii Gankowej , pd. ścianę Zamarłej Turni (w 1928, pierwsze samodzielne wejście kobiece, choć w towarzystwie męskim). Wśród jej nowych dróg było I wejście żlebem z Pustej Dolinki wprost na Wyżnią Kozią Przełęcz (w 1928).
W zimie wspinała się tylko w 1928, dokonując wtedy I wejść zim. na Mały Kołowy Szczyt , przez Niemiecką Drabinę na Mały Kiezmarski Szczyt i wprost z Doliny Białej Wody na Młynarza .
W związku z toczącą się wówczas żywą dyskusją na temat samodzielności kobiet w taternictwie, zaczęła w 1927 chodzić na wspinaczki również w zespołach kobiecych (z Zofią Czarkowską i Heleną Dębińską ), np. pn.-wsch. ścianą Zadniego Kościelca (Kominem Drewnowskiego). Następnego lata wybrała się z Zofią Krókowską na pd. ścianę Ostrego Szczytu ; po przejściu gł. trudności na drodze Häberleina obie zginęły. Przyczyną wypadku było odpadnięcie jednej z taterniczek i wyrwanie się haka asekuracyjnego.