Jaworowski Zbigniew
Ludzie
Jaworowski Zbigniew (17 X 1927).
Taternik , lekarz, fizyk, radiobiolog, prof., pracownik Inst. Badań Jądrowych w Świerku pod Warszawą i Centr. Laboratorium Ochrony Radiologicznej w Warszawie.
Taternictwo uprawiał od 1944, instruktorem tatern. został w 1950. Przeszedł szereg nowych dróg w lecie i zimą, a w 1951 wsp. ze Stanisławem Bielem dokonał pierwszego powtórzenia drogi Łapińskiego i Paszuchy na Kazalnicy Mięguszowieckiej , co było zapowiedzią nowego etapu w rozwoju taternictwa pol.; przejście to opisał pt. Środkiem północnej ściany Kazalnicy ("Wierchy " 21, 1952).
W celu zbadania i ustalenia zmian w zanieczyszczeniu powietrza na przestrzeni ubiegłych lat i nawet stuleci, opracował on i zastosował metodę badania takich zanieczyszczeń (przemysłowych, motoryzacyjnych i z wybuchów bomb atomowych), które z powietrza dostały się do kolejnych rocznych warstw lodu w lodowcach, a także w » śnieżnikach i w lodzie jaskiniowym.
Badania takie prowadził w Tatrach i na wyprawach w różne góry, m.in. w Himalajach (1973), Andach, na Alasce. Rezultaty tych badań, także z Mięguszowieckiego Kotła i z Lodowej Jaskini w Ciemniaku, ogłosił od 1963 w wielu pracach, np. Correlation between the concentration of lead-210 (radium D) and cesium-137 in glacier ice ("Nukleonika" 8, 1963, nr 12), Temporal and geographical distribution of radium D (lead-210) ("Nature", London, 1966, nr 5065) i w książce Stable and radioactive lead in environment and human body (Wa. 1967), a także w artykule Badania skażeń globu, polskie wyprawy lodowcowe ("Tat." 54, 1978, nr 3).