Kantor Józef
Ludzie
Kantor Józef (25 VI 1870 Czarny Dunajec - 4 X 1920 Kraków). Pisarz, etnograf, z pochodzenia góral podh., z zawodu nauczyciel szkół średnich (Nowy Sącz, Jarosław, Bochnia, Kraków), stale związany z Podhalem i swą rodzinną wsią. Większość jego twórczości pisarskiej dotyczy Podtatrza Pol. i Tatr.
Jest on autorem obszernej monografii etnogr. o trwałej wartości: Czarny Dunajec ("Mater. Antrop.-Archeol. i Etnogr." 1907), jedynej po dziś dzień pracy tego typu z Podhala. Wydał również pierwszą i przez przeszło pół wieku jedyną antologię Tatry w poezyi polskiej (Jarosław 1909), z własnym wstępem: szkicem hist.-lit. o poetach Podhala i Tatr pt. Pieśniarze Podhala.
Z dziedziny ludoznawstwa podtatrz. ogłosił też m.in.: szkic Lud Podhala ("Ziemia" 1912, nr 24-25), opowiadanie lud. swego ojca (Franciszka Kantora) Pies i wilk (tamże), Pieśń i muzyka ludowa Orawy, Podhala i Spisza ("Pam. TT" 1920), Pieśń ludowa Podhala ("Rocz. Podh." 1, 1914-21) i kwestionariusz Kilka uwag dla badaczy życia Podhalan ("Gaz. Podh." 1922, nry 48-50).Z przeznaczeniem dla Podhalan wydał broszurę Rebelja chochołowska w r. 1846 (Kr.1912). W "Gaz. Podh." w 1913-20 pisywał na różne tematy, m.in. wiersze i artykuł Ocalmy przeszłość Podhala ("Gaz. Podh." 1918, nr 37 i "Echo Tatrz." 1918, nr 2). W rękopisie pozostał jego Słownik nazw gwarowych Podhala i in. opracowania. Swe gł. prace publikował pod własnym nazwiskiem, inne pod pseudonimami: Józek z Dunajca, Józef Halny.