Karłowicz Jan
Ludzie
Karłowicz Jan (28 V 1836 Subortowicze k. Merecza, pow. trocki, Litwa - 14 VI 1903 Warszawa). Historyk, etnograf, językoznawca, muzyk, red. czasopisma "Wisła" 1887-1901, inicjator i współautor Słownika języka polskiego (Wa.1900-27, t. 1-8, przedruk: Wa.1952-53), czł.koresp. AU (1877).
Jego prace nauk. dotyczą przeważnie in. regionów lub szerszych obszarów, ale niejedna zawiera też nawiązania lub przyczynki do spraw tatrz. i podtatrz., np. Piękna Meluzyna i królewna Wanda ("Ateneum" 1876, t. 2 i 3, także w "Archiv für Slavische Philologie"; m.in. podanie o Morskim Oku ). Bezpośrednio Tatr i Podtatrza dotyczą np. Ze świata baśni ("Tyg. Ilustr." 1892, nr 116 i 117, o Sabałowej bajce), Dom w stylu góralsko-polskim w Zakopanym ("Wisła" 1896), recenzje prac tatrz.
Podstawowym do dziś w dialektologii pol. jest jego dzieło Słownik gwar polskich (Kr.1900-11, t. 1-6, przedruk: Wa.1974), uwzględniający gwary podtatrz. łącznie z tatrz. terminologią pasterską.