Kłosowska Katarzyna
Ludzie
Kłosowska Katarzyna, z domu Gąsienica-Sobczakówna (1856 Zakopane - 18 XII 1915 tamże, poch. na nowym cment. ), pierwsza żona (od 1907) malarza » Karola Kłosowskiego . Poetka ludowa. Z dwiema siostrami mieszkała w Zakopanem przy ul. Kościeliskiej w 3-izbowym domu zwanym "Sobczakówką", wynajmując izby gościom zakop. (m.in. Stefan Żeromski w 1892) lub przyjmując na stancje uczniów Szkoły Przem. Drzewn. w Zakopanem (m.in. Karol Kłosowski od 1896).
Katarzyna, wówczas Sobczakówna, była oczytana i pisała wiersze, gł. w języku lit.; jej poezja była w znacznym stopniu silnie związana z Tatrami . Wielu dawnych bywalców Zakopanego odwiedzało Katarzynę (Kasię), aby poznać poetkę i jej wiersze, spisane w zeszycie. Bywali tu np. poeci Antoni Edward Odyniec w 1881 i Jan Kasprowicz .
Zeszyt z jej poezją potem zaginął i z jej twórczości zachowały się jedynie spore fragmenty przytoczone przez Zofię Urbanowską w jej książce Róża bez kolców (Wa. 1903 i wydania nast.), w rozdziale poświęconym tej "pierwszej poetce góralskiej", pt. Kasia Sobczakówna. Pisał też o owej poetce (przytaczając za Urbanowską niektóre fragmenty wierszy) Włodzimierz Wnuk w swej książce Ku Tatrom (Wa. 1970 i wydania nast., w rozdziale "Cicha" ).
Portretował Kasię jej mąż » Karol Kłosowski, na rysunku węglem Pierwsza poetka góralska i na rysunku kredką pt. Prządka (przy warculi); reprodukcje obu rysunków są w katalogu jego wystawy z 1968.