Komornicki Stefan Saturnin
Ludzie
Komornicki Stefan Saturnin (29 XI 1887 Zawadka k. Kałusza - 17 IV 1942 Kraków).
Taternik , działacz tur., historyk sztuki, muzeolog, bibliofil, konserwator w Muzeum Czartoryskich w Krakowie (1920-42), doc. i wykładowca UJ (1932-39), autor wielu prac z dziedziny historii sztuki. W 1908 był jednym z założycieli AZS w Krakowie. W 1914-18 służył w Legionach Polskich.
Od 1906 chodził dużo po Tatrach turystycznie i taternicko, a w 1908 także po Alpach. W Tatrach dokonał w 1908-11 paru pierwszych wejść, pn.-zach. ścianą Krywania w 1910 i in. Jeszcze przed I wojną świat. z powodu nerwicy serca zaniechał trudniejszych wypraw tatern., ale po Tatrach chodził nadal, latem i zimą. Wysokogórską turystykę narc. w Tatrach uprawiał od ok. 1908. Uczestniczył w zawodach narc. (biegi), po raz ostatni w grudniu 1910.
Od 1907 był członkiem Sekcji Tur. TT i przez wiele lat jej b. aktywnym działaczem: w 1909-12 członkiem zarządu, w 1912-14 wiceprezesem, w 1928-30 prezesem, ponadto był członkiem komitetu redakc. "Taternika " w 1911-12 i 1928-30. Był też gł. redaktorem pierwszego pośmiertnego wydania pism tatern. Mieczysława Karłowicza (1910). W 1930 nadano mu członkostwo hon. STPTT (od 1935 Klubu Wys. PTT ).
Członkiem Tow. Tatrzańskiego był od 1907, a członkiem jego wydziału (tj. zarządu gł.) w 1911-18 i równocześnie członkiem czterech jego komisji: redakcyjnej i naukowej, technicznej, robót w górach i przewodnictwa oraz kartograficznej. Ponadto w 1912-13 był członkiem redakcji "Pamiętnika TT ". Należał do Sekcji Narc. TT od 1910, w Sekcji Przyr. TT był członkiem od 1911, a od 1912 członkiem jej zarządu. W 1912 był współzałożycielem i członkiem pierwszego zarządu Sekcji Ochrony Tatr TT . Ze związanej z Tatrami działalności pisarskiej K. trzeba wymienić pionierski zarys hist. Z dziejów taternictwa polskiego ("Tat." 1909), lit. opis Batyzowiecka Grań ("Pam. TT" 1910), artykuł teoretyczny (ideologiczny) Taternictwo i taternicy ("Tat." 1929), kilka życiorysów (Wojciech Tylka-Suleja , Mieczysław Świerz , Klemens Bachleda , Roman Kordys ), recenzje o pol. wydawnictwach tatrz. (w "Tat." i "Oester. Alpenztg") oraz jego ostatnią pracę: interesujący szkic Chałubiński i Tatry ("Zakopane" 1939).
W latach międzywoj. nadal bywał często w Zakopanem i Tatrach, i w tym okresie był jednym z gł. założycieli i działaczy jedynej w swoim rodzaju instytucji zakop.-tatrz.: » Institutum Bronscianum Zakopanense .
W czasie II wojny świat. wraz z profesorami UJ był więziony w niem. obozie koncentr. w Sachsenhausen (1939-40). Zwolniony wrócił poważnie chory do Krakowa, gdzie był powtórnie więziony przez okupanta (1940), ale rychło uwolniony. W 1942 został zamordowany we własnym domu przez bandytę.