Koniewicz Tadeusz
Ludzie
Koniewicz Tadeusz (21 V 1891 Lwów - 13 XI 1945 Zakopane). Malarz (studia we Lwowie i Paryżu), pejzażysta i portrecista, w czasie I wojny świat. w wojsku austr., po wojnie 3 lata w wojsku pol. (kpt.).
W 1923 osiadł w Zakopanem , gdzie przyjaźnił się z literatami i artystami; był postacią b. popularną. Kornel Makuszyński w swych felietonach nazywał go Skrzydlatym Koniem.
W Zakopanem dużo malował, był też działaczem kult., społ. i sport. (Tow. Sport. "Wisła"). W 1925 ze Stanisławem Ignacym Witkiewiczem był współtwórcą teatru, wykonywał do niego dekoracje sceniczne i występował jako aktor. Działał też w Podh. Związku Artystów Plastyków, w latach 1930. jako wiceprezes. W 1930-39 prowadził towarzyski "Klub Zakopiański".
Malował głównie akwarelą, przeważnie krajobrazy zakop. i tatrz., np. Chata Sabały, Krupówki, Zagroda na Krzeptówkach, Pejzaż zimowy, Krokusy. Wystawiał swe obrazy w latach międzywoj. i w 1945 w Zakopanem, gdzie też odbyły się wystawy pośmiertne w 1946 i 1969.