Korosadowicz Zbigniew
Ludzie
Korosadowicz Zbigniew (12 XII 1907 Kraków - 2 VI 1983 Zakopane, poch. na starym cment.).
Taternik , alpinista, ratownik tatrz., z zawodu nauczyciel geografii (1934-39 w gimnazjum zakop.) i miernictwa (1945-71 w zakop. Technikum Budowlanym).
W Zakopanem osiadł w 1934, ale taternictwo uprawiał już od ok. 1925. W 1928-39 należał do czołowych taterników. Dokonał pierwszych wejść: środk. częścią pn. ściany Żabiej Turni Mięguszowieckiej (w 1932 z Adamem Uznańskim ), pn.-wsch. filarem Mięguszowieckiego Szczytu (1935 z Wawrzyńcem Żuławskim ), lewą częścią pn. ściany Wołowej Turni (1935 z Romanem Grabowskim ), pn. ścianą Małego Młynarza (1935 z W. Żuławskim), wsch. ścianą Łomnicy (tegoż roku z tymże) i wielu in.
W tych samych latach był też jednym z czołowych taterników w zimie, dokonując m.in. pierwszych wejść zimowych pn. ścianą Jaworowego Szczytu (1933 z Janem Staszlem ), pn. ścianą Małego Kiezmarskiego Szczytu (tegoż roku z tymże), pn.ścianą Mięguszowieckiego Szczytu (1936 z tymże).
Uczestniczył w kilku wyprawach Klubu Wys . w Alpy (1936 i później) oraz w Wysoki Atlas, gdzie dokonał szeregu pierwszych wejść. Był działaczem Klubu Wys. (m.in. przewodniczącym jego Koła Zakop .) i Oddziału Zakop. PTTK .
Członkiem TOPR był od 1937, w czasie II wojny świat. na polecenie niem. władz okupacyjnych zorganizował (1940) i jako kierownik prowadził TOPR pod nazwą Tatra-Bergwacht. Również po wojnie był przez krótki czas kierownikiem TOPR. W lutym 1945 kierował wyprawą ratunkową po rannych » partyzantów w Zuberskiej Dolinie .
Pisywał na tematy tatern. i alpin. do "Taternika " (od 1931) i in. czasopism pol. przed i po wojnie, a w czasie okupacji do krak. "Ilustr. Kuriera Pol." Podczas wojny ukazały się też dwie jego dwujęzyczne mapy panoramiczne: Skirouten in der nördlichen Tatra - Szlaki narciarskie północnych Tatr (Krakau-Zakopane 1939) oraz Plan von Zakopane und Umgebung - Plan Zakopanego i okolicy (Krakau-Zakopane 1940).
Po wojnie wydał kilka dalszych map panoramicznych Tatr (już tylko po pol.), różne pop. mapki, atlasiki i informatory tatrz. oraz pop. przewodniki tur. po Tatrach Pol .: Tatry i Zakopane (Łó. 1949), Zakopane, Tatry, Podtatrze (Za. 1967, 1971 i 1972, wsp. z Andrzejem Biedrzyckim), Tatry Polskie i Zakopane (Wa. 1977 i 1987).
K. jest także współautorem jednej z prac limnologicznych Józefa Szaflarskiego : Przyczynek do znajomości jezior tatrzańskich (Kr. 1933), napisał przewodnik po zbiorach geol. w Muzeum Tatrz. w Zakopanem pt. Tatry i ich dzieje (Za. 1955), opracował mapkę z objaśnieniami pt. Przepęd owiec z Podhala i obszarów sąsiednich na nowe tereny wypasowe (w: "Past. Tatr Pol. i Podh." 3, 1961).