Kulesza Witold
Ludzie
Kulesza Witold (13 XII 1891 Jersey City, USA - 14 IX 1938 Poznań).
Botanik (UJ 1914 i Uniw. Pozn. 1924 dr, 1926 doc.), zast. prof. Uniw. Pozn. (1928-35). Działacz ochrony przyrody. W 1914-18 służył w Legionach Polskich.
Zajmował się geobotaniką, fitosocjologią, botaniką leśną i zwł. bryologią (wątrobowce), a także entomologią (motyle). Osobno Tatrami zajął się tylko w pop. artykułach jak: Tatry, skarb narodowy ("Kur. Pozn." 1928, nr 129), Cud wiosny w Tatrach ("Młody Przyrodnik" 1938, nr 7, o krokusach ) i przede wszystkim w swej interesującej książce pop.-nauk. Ze świata roślinności tatrzańskiej (Za.1927), pierwszej tego rodzaju, popularyzującej szatę roślinną Tatr i jej ochronę. Był gorącym propagatorem ochrony przyrody nie tylko tatrz. (był działaczem Komitetu Ochrony Przyrody w Poznaniu) i sporo na ten temat pisał. W swych pracach nauk. obejmujących szerszy teren, opublikował sporo istotnych przyczynków do regionu Tatr i Podtatrza , m.in. w pracach: Wyniki rewizji zielnika wątrobowców w zbiorach Komisji Fizjograficznej ("Spraw. Komis. Fizjogr." 53-54, 1920), Przyczynek do znajomości wątrobowców na ziemiach polskich ("Kosmos" 47, 1922). Jest on też autorem tomu IV "Flory polskiej" pt. Rodzaj: Rubus L., Malina (Kr.1930), w którym opracował jeżyny i maliny, m.in. jeżyny Rubus tatrensis i R. scepusiensis, obie z Tatr.
Z zamiłowaniem zajmował się K. również motylami (także tatrzańskimi) i ogłosił Przyczynek do znajomości fauny motyli niektórych okolic Polski ("Spraw. Komis. Fizjogr." 70, 1936).