Kwaczańskie Obłazy
miejsca (las, osiedle, zbocze, grzeda, zleb
Wysokość: ok. 730 m n.p.m.
Nazwa słowacka: Oblazy
Kwaczańskie Obłazy lub krótko Obłazy.
Górny młyn był początkowo własnością również mieszkańców Kwaczan, ale w 1869 odsprzedany trzem mieszkańcom Małego Borowego, a w 1920 odnajęty Pawłowi Gajdošowi z Anny Lipt.; on, a potem jego syn (też Paweł) prowadził ten młyn do 1977. Obecnie młyn i jego zabudowania gospodarskie są chronionym zabytkiem budownictwa.
Nieco powyżej Obłazów (1 km), już nad Hucianką, stała karczma (743 m), spalona przez żołnierzy niem. pod koniec II wojny światowej. K.O. leżą w obrębie rezerwatu przyrody, obejmującego Kwaczański Wąwóz z otoczeniem. Nazwa Obłazy (od terminu topogr. » obłaz ) oznaczała pierwotnie wsch. zbocze Kwaczańskiego Wąwozu; w poprzek tego zbocza wiła się ścieżka, wznosząc się i opadając w celu obejścia sterczących tu skałek. Dopiero później zbudowano (na ogół nieco wyżej) obecną drogę jezdną, a nazwa Obłazy utrwaliła się jedynie dla miejsca z młynami u pn. końca owej ścieżki.