Łapiński Czesław

Nie okreslony

Łapiński Czesław (29 XI 1912 Nowy Jork - 24 VII 1989 Kraków). Taternik, alpinista, narciarz, ratownik tatrz., z wykształcenia ekonomista (Wyższa Szkoła Hand. w Krakowie 1936), wieloletni kier. schroniska przy Morskim Oku.

Ok. 1920 przyjechał do Polski i zamieszkał w Krakowie. Od 1937 należał do czołowych taterników, m.in. dokonując z Kazimierzem Paszuchą pierwszych wejść górną częścią pn.-wsch. ściany Mnicha (w 1942), pn.-wsch. ścianą Kazalnicy (1942), środkiem pn.-zach. ściany Galerii Gankowej (1944) - trzy ważne osiągnięcia w rozwoju nowoczesnego taternictwa. Wspinał się też w zimie. W 1947 uczestniczył w wyprawie Klubu Wysokogórskiego w Alpy i dokonał tam przejścia pn. ściany Petit Dru.Ł. został członkiem Klubu Wys. w 1939, a już wcześniej, w 1934, był współzałożycielem i potem jednym z najbardziej aktywnych członków grupy »Pokutników, a w 1944-48 współredaktorem ich czasopisma » "Pokutnik". Na tematy tatern. i alpin. pisywał w "Pokutniku" i "Taterniku". W 1963 został członkiem hon. Klubu Wysokogórskiego. Od 1946 był członkiem TOPR (potem GOPR) i brał udział w tatrz. akcjach ratunkowych.

W 1945-80 był kierownikiem schroniska przy Morskim Oku, stwarzając tam wsp. z żoną Wandą specyficzną przyjazną atmosferę, wysoko cenioną przez turystów i taterników kilku pokoleń. Przeszedłszy na emeryturę i przekazawszy kierownictwo schroniska najmłodszemu synowi, Ł. nadal przez kilka lat pomagał je prowadzić, póki mu stan zdrowia na to pozwalał. Synowie Ł.: » Andrzej i » Wojciech oraz córka Joanna, byli wychowani gł. w schronisku przy Morskim Oku.

Lit. - "Tat. Biul." 1990, nr 1 (Józef Nyka). - "Tat." 65, 1991, nr 1 (J. Nyka).