łęg

Nie okreslony

łęg (zwykle w liczbie mnogiej: łęgi), rzadko łąg. Zarówno w języku lit. jak i w pol. gwarach lud., m.in. w gwarze podh., wyraz ten oznacza podmokły teren, zwykle nad rzeką lub strumieniem, nieraz zalewany, często porośnięty krzewami zwł. wikliny lub drzewami, w Tatrach zwł. szarą olchą (podobnie w nauk. terminologii bot.).W Tatrach Pol. od tego wyrazu pochodzą nazwy własne: » Łęgi, Łężna Dolina, Łężny Potok, Łężny Wierch. Typowe łęgi w Tatrach znajdują się np. na wsch. od środk. biegu Łężnego Potoku, a na pd. od Zazadniej.