Łopuszański Tadeusz

Nie okreslony

Łopuszański Tadeusz (15 I 1874 Lwów - 19 IV 1955 Chorzów, poch. najpierw w Gliwicach a ok. 1958 w Rydzynie, pow. Leszno). Pedagog (studia na UJ 1896), taternik, działacz turystyczny. Nauczyciel szkół średnich (m.in. w Krakowie i Rzeszowie), inspektor i organizator szkolnictwa, w 1919-20 min. WRiOP, w 1920-27 wicemin., autor prac pedag., w 1928-39 dyr. eksperymentalnego gimnazjum w Rydzynie.

W Zakopanem i Tatrach bywał co najmniej od 1899, uprawiając turystykę i taternictwo, np. w 1902 był na Mnichu (z przewodnikiem), w 1903 z Januszem Chmielowskim i Adamem Kroeblem dokonał III wejścia na Ostry Szczyt; było to zarazem pierwsze wejście na ten szczyt bez przewodnika. Z Chmielowskim i in. dokonał też kilku pierwszych przejść, np. w 1905 pierwsze wejście na Wyżni Żabi Szczyt.

Od 1899, gdy został profesorem gimnaz. w Rzeszowie, urządzał dla uczniów wędrówki wakacyjne, np. w 1902 pięciodniową wycieczkę po Tatrach (Kozi Wierch, Morskie Oko, Wrota Chałubińskiego, Niewcyrka, Tomanowa Przełęcz), a w 1903 dla starszych uczniów na Baranie Rogi i Lodowy Szczyt (z przewodnikami); dwie fot. z tej ostatniej wycieczki zamieszczono w "Pam. TT" 1904 i w in. publikacjach.

Ł. był jednym z założycieli i pierwszych członków Sekcji Tur. TT w 1903. Był w jej pierwszym zarządzie 1903-04, a w 1905-07 prezesem. Jako przedstawiciel STTT był członkiem wydziału (tj. zarządu gł.) TT w 1906-07 i równocześnie jego komisji robót i przewodnictwa oraz komisji redakcyjnej. Wspomnianą wycieczkę szkolną w 1902 i swe wejście na Mnicha opisał w artykule Kilka dni w górach ("Giewont" 1902, nr 5 i 6); pisze tam też o ochronie przyrody.

Lit. - "PSB" 18, 1973 (Stanisław Konarski).