łyże

Terminologia

łyże, krótkie narty, narty taternickie lub mini-narty. Specjalny rodzaj b. krótkich i szerokich nart, używanych czasem w taternictwie i turystyce wysokogórskiej w Tatrach, ale gdzie indziej znano je już wcześniej. Pierwszy w Polsce stosował je Stanisław Barabasz, już wiele lat przed I wojną światową. W okresie międzywoj. propagował je Marian Sokołowski, i były one wtedy czasem używane przez pol. taterników, nawet przy trudnych wejściach zim., lub tylko przy podejściach. Wówczas na takich nartach (własnych lub z wypożyczalni krak. STAZS) jeździli czasem Adam i Marian Sokołowscy (np. już w 1924), Kazimierz Mischke (1924), W.H. Paryski (po 1928) i in.

Po II wojnie świat. znowu zaczęto je propagować i używać w Tatrach: Maciej Mischke (który poprzednio jeździł na takich nartach w Alpach), Henryk Czarnocki, Leszek Dziędzielewicz, Jerzy Kolankowski, Stanisław Krupski. Szerszej popularności narty takie nie uzyskały.

Nazwami łyże, łyżwy i łyżwice oznaczano dawniej » narty wszelkiego rodzaju. Nazwę łyże dla nart krótkich (u M. Sokołowskiego narty taternickie) zaczął propagować M. Mischke po II wojnie świat., a następnie także i nazwę miszki (od swego nazwiska).

Położenie

Widok

Literatura

Lit. - Marian Sokołowski: Narty taternickie. "Tat." 12, 1928, nr 2. - Maciej Mischke: Narty letnie. "Tat. Winterthur" 1945, nr 2. - Henryk Czarnocki: Krótkie uwagi o nartach turystycznych. "Głos Sportowca" 1956, nr 18.