bielinki
Zwierzęta
Nazwa słowacka: Pieridae
Motyle dzienne o skrzydłach białej lub żółtawej barwy. Należy do nich m.in. rodzaj bielinek (Pieris), którego 4 gatunki żyją w Tatrach. Najpospolitszy i najbardziej znany jest bielinek kapustnik (Pieris brassicae), na górnej parze skrzydeł ma ciemne plamki i ciemne górne rogi. Uważa się go za szkodnika, gdyż jego gąsienice żerują na różnych gatunkach warzyw z rodziny Krzyżowych (Cruciferae) i objadają liście nieraz doszczętnie, np. na kapuście, kalarepie, rzepaku. Wyprowadzają w sezonie nieraz dwa, a nawet trzy pokolenia. B. kapustnik występuje gł. w niższych partiach gór, ale niekiedy dolatuje wyjątkowo aż w piętro turniowe.
B. rzepnik (P. rapae) jest najrzadszy z wszystkich 4 gatunków. B. bytomkowiec (P. napi) dolatuje w piętro halne, przy czym wszędzie występuje w formie ciemniejszej niż zwykła niżowa (jest to tzw. melanizm; » owady), odbywa on często swą rójkę wysoko w górach, a następnie, zwł. gdy wieje odpowiedni wiatr, mnóstwo tych białych motyli opada na taflę Czarnego Stawu Gąsienicowego i Morskiego Oka stanowiąc rzadki przysmak dla ryb tam żyjących. Z b. bytomkowcem spokrewniony jest b. górski (P. bryoniae), dość rzadki.
Do b. należy również niestrzęp głogowiec (Aporia crataegi) biały o ciemnym użyłkowaniu. Gąsienice jego żerują na drzewach owocowych czyniąc nieraz poważne szkody, zwł. na jabłoniach. Motyl ten po wyjściu z poczwarki wypuszcza z odwłoka krwistą ciecz osiadającą na liściach, nazywaną czasem "czerwonym deszczem".
Do b. także należy znany i lubiany zwiastun wiosny, cytrynek (Gonopleryx rhamni) o żółtych skrzydłach z czerwoną plamką na każdym; gąsienice jego żyją na kruszynie i szakłaku, szkód szczególnych nie sprawiają. Cytrynki często zimują jako dorosłe motyle i wychodzą z ukrycia na wiosnę.
Ostatnim z rodziny b., który pojawia się w Tatrach i pod Tatrami, jest zorzynek rzeżuchowiec (Anthocharis cardamines) bardzo ładny niewielki motyl, jego samce mają połowę każdego z górnej pary skrzydeł koloru pomarańczowego, samice zaś szarego; gąsienice zorzynka żyją na roślinach z rodziny Krzyżowych, zwł. na rzeżuchach leśnych i łąkowych.