Mišík Štefan

Nie okreslony

Mišík Štefan (1 XII 1843 Andraszowa = Ondrašová, obecnie część Mikułasza Lipt. - 27 VII 1919 Spiskie Podgrodzie). Słow. ksiądz kat., historyk, etnograf, publicysta. Jako ksiądz był w 1868-72 w różnych parafiach na Liptowie i Orawie, potem na Spiszu: w 1872-74 proboszczem w Gniazdach, w 1874-1919 w Hnilcu, a w 1919 został generalnym wikarym Kapituły Spiskiej. W 1908-19 był prezesem Słowackiego Tow. Muzealnego (Muzeálna slovenská spoločnost).

Zajmował się badaniami nauk. i od 1895 ogłosił szereg prac dotyczących historii, etnografii, dialektologii i spraw narodowościowych na Spiszu, np. Spišskí Polaci ("Slov. Pohlady" 1903), Národopisné pomery na území Spiša dla najnovšieho krajinského popisu (tamże 1903), Praobyvatelia spišskí (tamże 1907).

Jako jeden z pierwszych Słowaków zajmował się też toponomastyką Spisza i Tatr, opierając się zarówno na drukowanych źródłach jak i na nazwach ludowych. Z dziedziny tej opublikował m.in. Miestne mená vo Spiši ("Sbor. Muz. Slov. Spol." 1897, nr 1 i 2), Niektoré slovenské miestopisné názvy vo Spiši... (tamże 1898, nr 1), Slovanské a nemecké mená v spišských Tatrách ("Čas. Muz. Slov. Spol." 1899, nr 5). Prowadził też polemikę ze Stanisławem Eljaszem-Radzikowskim o nazwach spiskich i tatrz. ("Sbor. Muz. Slov. Spol." 1899, nr 1 i 2).

Wśród jego licznych prac etnogr. jest cenny zbiór: Piesne ludu slovenského; Sošit I: Piesne zo Spiša (Turč. Sv. Ma. 1898); są tu teksty również i licznych pieśni pol. ze Spisza. "Należał do tych słowackich uczonych, którzy polskich górali na Spiszu uważali za część narodu polskiego." ("Echo Tatrz." 1919, nr 14, s. 8).

Lit. - "SBS" 4, 1990.