Młynarz

Nie okreslony

Młynarz (2168, 2170 m); Mlynár; Müller; Molnár. S. Rozłożysty szczyt w bocznej grani odchodzącej od Wyżniego Żabiego Szczytu ku wsch., a potem skręcającej ku pn. Wznosi się nad Ciężką Doliną, Żabią Doliną Białczańską i gł. gałęzią Doliny Białej Wody.Młynarza dobrze widać z szosy do Morskiego Oka z okolicy Wanty; wsch. grań M. obrywa się ku Dolinie Białej Wody ogromnym, pionowym urwiskiem. M. stanowi doskonały punkt widokowy na otoczenie Doliny Białej Wody.

W dawnych latach masyw Młynarza był ulubionym terenem koziarzy zakop. i in., a zakop. przewodnik Wojciech Samek już w 1877 miał uprawnienia do prowadzenia na M., ale nie wiadomo, czy wyprowadził kiedy na ten szczyt jakiego turystę. Pierwsze znane wejście tur.: Ludwik Chałubiński oraz przewodnicy Wojciech Bukowski i Jan Gronikowski między 1881 a 1885.

Nazwa M. została mu nadana przez omyłkę, gdyż u górali oznaczała nie sam szczyt, lecz jedną z turni w jego wsch. grani. W turni tej, zwanej obecnie Przeziorową Turnią, znajduje się okno skalne, dobrze widoczne z dolnej części Doliny Białej Wody; w kształcie owej turni górale upatrywali postać młynarza, dźwigającego kamień młyński z otworem, tj. owym oknem skalnym. Dawniej M. nazywał się Wierchem nad Młynarzem.