narty

Terminologia

Dwie specjalnego rodzaju płozy (deski), stosunkowo długie a wąskie, o wygiętym dziobie, przymocowywane do stóp narciarza, a służące do chodzenia, biegania i zjeżdżania po śniegu, także do skoków. N. były dawniej drewniane (najczęściej jesionowe), obecnie także z tworzyw sztucznych i metalowe lub kombinowane.

Z biegiem lat kształt i wymiary n. ulegały modyfikacjom i zróżnicowaniu zależnie od przeznaczenia tego sprzętu, a więc n. biegowe, zjazdowe, slalomowe, skokowe, turystyczne i in. Daleko idącej ewolucji podlegały też wiązania narc., służące do przymocowywania n. do butów. Do turystyki górskiej używa się tzw. nart turystycznych (nieco krótszych i szerszych od n. biegowych) lub znacznie rzadziej tzw. nart krótkich czyli » łyży.

Nart nie należy mylić z » karplami, które mają zupełnie in. kształt i konstrukcję, a służą jedynie do chodzenia po głębokim śniegu, a nie do zjeżdżania po śniegu. Słowo narty , w tym samym co obecnie znaczeniu, występuje w literaturze pol. już w XVII w., i już wtedy sprzęt ten określano również słowem » łyże, a potem także łyżwy.

Górale zakop. na pocz. XX w., gdy narty rozpowszechniły się w Zakopanem, nazywali je skije lub skijki (przeróbka skand. ski, za pośrednictwem niem. Ski i Schi). Mariusz Zaruski w 1907 propagował dla nart nazwę łyżwice, ale szybko wrócił do terminu narty. Zob. też narciarstwo.

Położenie

Widok

Literatura

Lit. - Juliusz Zborowski: Narty. "Język Pol." 1, 1913, nr 7.