Obrochta Bartłomiej

Nie okreslony

Obrochta Bartłomiej, potocznie Bartuś (15 VIII 1850 Zakopane, nie Kościelisko - 1 V 1926 Zakopane). Słynny skrzypek podh. i przewodnik tatrz. Był jednym z najlepszych muzykantów góralskich. Muzyką jego interesowali się Ignacy Paderewski, Karol Szymanowski i in., a melodie nagrali lub spisali Juliusz Zborowski, Adolf Chybiński i Stanisław Mierczyński.

Był przewodnikiem tatrz. od ok. 1878, II klasy przed 1882, I klasy przed 1892. Jako przewodnik dużo chodził po Tatrach, np. przed 1880 razem z Ludwikiem Chałubińskim i przew. Wojciechem Rojem próbował wejść na nie zdobyty wówczas Ganek (doszli wtedy od Rumanowej Przełęczy na Galerię Gankową), a w styczniu 1894 był gł. przewodnikiem Jana Grzegorzewskiego przy I zim. przejściu przez Zawrat do Morskiego Oka. W tatrz. wycieczkach Tytusa Chałubińskiego uczestniczył w 1876-88 jako muzykant i przewodnik.

Jakiś czas (od 1886) był strażnikiem TT od ochrony kozic i świstaków, pracował przy budowie ścieżek w górach (np. w 1887 z Maciejem Sieczką umieścił pierwsze klamry na drodze z Wagi przez Pazdury na Wysoką), a w 1890-95 i 1914-22 prowadził schronisko w Starej Roztoce. W 1894 figurował jako wydawca "Gońca Tatrzańskiego", ale rzeczywistym wydawcą był Grzegorzewski. W Tatrach upamiętniony został O. dwiema nazwami: Bartkowa Turnia i Bartkowa Przełączka (w zach. grani Małego Ganku).

Opowiadania O. zanotował i ogłosił Juliusz Zborowski: Wycieczka z Bolesławem Prusem ("Ziemia" 1929, nr 6), Lekarstwa z tatrzańskich smoków (tamże 1932, nr 8-9).

Lit. - Adolf Chybiński: Wspomnienie o Bartłomieju Obrochcie. "Wierchy" 4, 1926. - Jerzy Lande: U Bartka w Roztoce. "Wierchy" 19, 1949. - "PSB" 23, 1978 (Witold Grzybek). - "NCZ" 1988.