Orłowski Tadeusz

Nie okreslony

Orłowski Tadeusz (13 IX 1917 Kazań nad Wołgą). Taternik i alpinista, z zawodu lekarz internista (nefrologia i transplantologia).

Dyplom lekarza uzyskał na tajnym UW (1943), na którym był też wykładowcą, w 1949 dr. W 1954-55 dyr. Szpitala PCK w Korei, w 1962-75 prof. AM w Warszawie, od 1975 dyr. Inst. Transplantologii AM. Od 1964 czł. PAN (od 1971 czł. rzecz.), w 1972-80 pierwszy zastępca sekretarza nauk. PAN, czł. prezydium PAN 1969-80 i 1984-89. Autor i red. licznych publikacji medycznych.

Taternictwo uprawiał od 1935, w 1938-56 należał do czołowych pol. taterników i alpinistów. W Tatrach dokonał wielu pierwszych wejść, m.in. Żlebem Drégea na Granaty (1938 z Wandą Henisz-Kamińską i Zofią Radwańską-Paryską), środkiem pn.-zach. ściany Galerii Gankowej (1939 z Włodzimierzem Gosławskim), środkiem pn. ściany Wyżniego Żabiego Szczytu (1946 z W. Henisz-Kamińską), środk. filarem pn.-zach. ściany Niżniego Żabiego Szczytu (1946 z W.H. Paryskim i in.), lw. częścią pn. ściany Wyżniego Żabiego Szczytu (1948 z Wawrzyńcem Żuławskim), środk. filarem pn.-wsch. ściany Pośredniego Mięguszowieckiego Szczytu (1948 z Danutą Schielówną i W. Żuławskim).

Był zwolennikiem i praktykiem czystej wspinaczki klasycznej i dokonał m.in. I wejścia pd.-wsch. uskokiem Zadniego Mnicha bez sztucznych ułatwień (w 1946).Jako alpinista działał w Alpach (1947, 1956, 1961), koreańskich Górach Diamentowych (1955), Górach Skalistych (1959), Pirenejach (1961).

W 1939-45 w Warszawie był członkiem zarządu konspiracyjnego Klubu Wysokogórskiego i redaktorem tajnego » "Taternika". W czasie Powstania Warsz. pracował jako lekarz w szpitalach. Po wojnie pracował organizacyjnie w Klubie Wysokogórskim.

Ogłosił szereg artykułów na tematy tatern. i alpin., np. Galeria Gankowa ("Tat." 25, 1941, nr 1-4), Park Przyrody w Tatrach czy Tatrzański Park Narodowy (tamże 26, 1942, nr 3-4, współautor), Mgła (tamże 26, 1942, nr 3 - 4), Program działalności wyprawowej Klubu Wysokogórskiego (tamże 29, 1947, nr 2-3), Wyprawa treningowa w Alpy ("Biul. PTT" 1947, nr 6-7), Wyniki treningowej wyprawy Klubu Wysokogórskiego w Alpy Francuskie (tamże 1947, nr 8-9). Jest on też współautorem pierwszego tomu monografii W skałach i lodach świata (Wa. 1959).W 1960 został członkiem hon. Klubu Wys.; również jest członkiem hon. polskich i zagr. towarzystw lek. i Węg. Akad. Nauk (1970).

Lit. - "Nauka Pol." 1968, nr 5 (Alfred Siciński). - "Kto jest kim w pol. med." 1987.