Osturnia

Nie okreslony

Osturnia (ok. 750 m); Osturňa; Osthorn; Oszturnya. S.Wieś w słow. części Zamagurza Spiskiego, między Magurą Spiską a Łapszańskimi Wierchami (grzbietem tych ostatnich biegnie granica pol.-słow.). Wieś ciągnie się wzdłuż Osturniańskiego Potoku, zwanego też Osturnianką (Osturniansky potok, Osturňanka), na zach. od wsi Wielka Frankowa. Mieszk. 1244 w 1970, 863 w 1980. Kościół prawosławny.

Jest to najdalej na zachód wysunięta wieś z ludnością ruską (łemkowską), odizolowana od swego terytorium etnicznego, silnie spolszczona i zesłowaczona. Zachowały się tu dawne lud. budownictwo, stroje, obyczaje, gwara.

O. była założona w XVI w. na prawie wołoskim; należała do » Niedzickiego Państwa. Ludność zajmowała się w dużym stopniu pasterstwem owczym. Zapewne już w XVI w. pasterze z O. wypasali owce w Tatrach, ale brak ścisłych danych. W XIX i XX w. podobno mieli pastwiska w Tatrach Jaw., a ponadto paśli trzody Białej Spiskiej na jej tatrz. pastwiskach.

Lit. - Witold Mileski i Jan Reychman: Osturnia. "Wierchy" 13, 1935.