piszczałka

Nie okreslony

piszczałka (rzadziej fujarka). Instrument dęty, wygląda jak znane i z nizin fujarki, tj. stanowi rurkę z kory, zwykle wierzbowej, jaworowej lub jesionowej, a czasem z jarzębiny, długości od ok. 15 do ok. 50 cm, z wsuniętą wewnątrz wciętą zatyczką i wyciętymi otworkami bocznymi. Bywały p. pojedyncze i podwójne (dwoiste). Te ostatnie były znane prawdopodobnie tylko u stóp Tatr. Granie na piszczałkach górale nazywali piskaniem. P. wyszła z użycia w końcu XIX w., ale grywał na niej jeszcze później dudarz Mróz.