polnik tatrzański
Zwierzęta
Nazwa słowacka: Microtus nivalis mirhanreini
Mały gryzoń wysokogórski, odkryty w Tatrach krótko przed II wojną światową. Ciało jego, pokryte szarobrunatnawym futerkiem, mierzy 15-20 cm, przy czym sam ogon ma 5-7 cm. Pyszczek opatrzony jest długimi do 5 cm "wąsami" dotykowymi, tzw. wibrysami.
P.t. podchodzi na najwyższe szczyty tatrz., np. na wierzchołek Rysów, a nawet Gierlachu. Zamieszkuje obszary powyżej górnej granicy lasu, w zwaliskach skałek i kamieni. Jest roślinożerny, najchętniej jada liście borówki czarnej. Ryje sobie chodniki pod ziemią, a w zimie, ponieważ nie zapada w sen zimowy, pod śniegiem poszukując pożywienia.
Jest endemitem tatrz., znanym wyłącznie z Tatr. Dokładniejsze badania nad jego życiem są dopiero prowadzone.