Polskie Towarzystwo Wypraw Badawczych

Nie okreslony

Polskie Towarzystwo Wypraw Badawczych (PTWB). Powstało 20 XII 1937 w Warszawie z inicjatywy Klubu Wysokogórskiego PTT. Członkami założycielami PTWB było 13 stowarzyszeń, instytutów i instytucji społ. i państw.: Pol. Tow. Tatrz., Klub Wys. PTT, Pol. Tow. Geogr., Państw. Instytut Geol., Państw. Instytut Meteor. i in.

Celem PTWB była pomoc dla zrzeszonych w nim stowarzyszeń i instytucji w dziedzinie wypraw badawczych o charakterze nauk., gosp. i sport.-odkrywczym, a także inicjowanie i planowanie takich wypraw.

Prezesem PTWB został min. generał Tadeusz Kasprzycki, a w zarządzie znaleźli się taternicy, alpiniści i naukowcy związani z Tatrami, jak Tadeusz Bernadzikiewicz (sekr., w 1939 został nim Zdzisław Dąbrowski), Stefan Daszyński, Walery Goetel, Stanisław Lencewicz, Jerzy Smoleński, Marian Sokołowski, potem także Justyn Wojsznis, a w komisji rewiz. Adam Karpiński.

PTWB m.in. sfinansowało w lecie 1938 pol. wyprawę na Spitsbergen, zorganizowaną przez Pol. Koło Polarne, następnie PTWB zorganizowało wyprawę nauk.-alpin. w Ruwenzori 1938-39 (grupę alpin. stanowili członkowie KWPTT: Tadeusz Bernadzikiewicz i Tadeusz A. Pawłowski), a prezes PTWB w 1939 objął protektorat nad I Polską Wyprawą w Himalaje zorganizowaną przez KWPTT.

W 1939 PTWB zaczęło wydawać swój biuletyn »"Wyprawy i Podróże", ale ukazał się tylko jeden numer. II wojna świat. położyła kres działalności PTWB, które po wojnie nie zostało reaktywowane.

Lit. - "Biul. PTWB" 1939, nr 1. - Jan Węglowski: Polskie Towarzystwo Wypraw Badawczych. "Słown. Pol. Tow. Nauk." 2, cz. 1, Wr. 1990.