Potocki Jerzy

Nie okreslony

Potocki Jerzy (5 III 1932 Lwów - 4 IX 1966 w Hindukuszu). Taternik, alpinista, archeolog (UJ i Uniw. Pozn. 1955), pracownik nauk. w Zakładzie Archeologii Małopolski Inst. Historii Kultury Materialnej PAN, czł. rady redakc. czasopisma "Z Otchłani Wieków". Autor prac z dziedziny archeologii.

Wspinał się od 1953 w Tatrach, Pieninach (ściana Sokolicy) i różnych skałkach. Od 1961 przechodził w Tatrach drogi najtrudniejsze, od 1962 także w zimie (m.in. na Mnichu i Kazalnicy). Od 1961 wspinał się również w Alpach Jugosł., Austr. i Francuskich.Był b. czynnym działaczem Koła Krak. Klubu Wysokogórskiego (prezesem) i ZG Klubu Wysokogórskiego. Od 1954 pisywal na tematy górskie w "Taterniku", "Taterniczku", "Oscypku" i prasie codz. Był redaktorem "Taterniczka".

W czasie wyprawy w Hindukusz wejściem na Noszak (7492 m) wyrównał ówczesny pol. rekord wysokości. W kilka dni później na pn. stokach tegoż szczytu zginąl w lawinie śnieżnej.

Lit. "Acta Archeol. Carp." 8, 1966, nr 1-2 Andrzej Żaki . - "Tat." 43, 1967, nr 2 (Stanisław Urbański). - "Taterniczek" nr 11, 1967 (cały nr poświęcony Potockiemu).