Pruszyńska Stanisława

Nie okreslony

Pruszyńska Stanisława, potocznie Sława, pseud. Edwarda Rawiczówna (1888? Kozarynówka, parafia Rzyszczów, pow. kaniowski, Ukraina - 7 I 1945 Zakopane). Poetka bywająca w Zakopanem od 1903, a od 1922 mieszkająca tam prawie stale, pod koniec pod przybranym nazwiskiem Stanisława Rupniewska.

Opublikowała trzy tomiki swych wierszy: Poezje (Wa. 1905), Najdalszym (Kr. 1907), Tęcze pogody (Wa. 1922). Jej wiersze ukazywały się też w czasopismach warsz. i zakop., np. Góry, Słota, Tu, gdzie czas mierzy... ("Zakopane" 1929, nr 23, 28 i 34). We wszystkich wspom. tomikach również są wiersze o tematyce zakop. i tatrz. Jej nie wydana obfita tworczość poetycka lat międzywoj. zachowała się w rękopisach.

W 1904-06 P. korespondowała ze Stefanem Żeromskim (zachowały się odpisy jego listów). Ok. 1907-08 P. była żoną » Feliksa Gwiżdża, ale opuściła go po roku małżeństwa.

Lit. - Jan Skłodowski: Nieznane listy do zapomnianej poetki. "Twórczość" 1990, nr 12.