Ptakowska-Wyżanowicz Halina

Nie okreslony

Ptakowska-Wyżanowicz Halina (1909 Częstochowa - 1 XII 1965 na morzu k. Bremy, poch. w Warszawie na Służewcu). Taterniczka, literatka, mgr inż. chemii, pracownik Centr. Instytutu Informacji Nauk.-Techn. i Ekon. w Warszawie, autorka dwóch cennych prac o klejeniu metali i ich obróbce, tłumaczonych na kilka języków.

W Tatry przyjechała po raz pierwszy jeszcze jako uczennica i odtąd bywała w nich prawie corocznie. W 1933 wzięła udział w I wejściu pn. granią Rysów, a w 1937 w pierwszych wejściach w Grani Apostołów. W 1958 była w Kaukazie. Należała do KWOWPTT, a od 1935 do Klubu Wysokogórskiego i pracowała w nim organizacyjnie jeszcze przed wojną, a po wojnie działała b. aktywnie w jego sekcji propagandy.

Pozostawiła liczne wiersze, wiele z nich o treści tatrz., tatern. i alpin. (kilka drukowanych). Publikowała szkice, nowelki, reportaże, wspomnienia na różne tematy, także z Tatr, np. Z Niżnich Rysów na Przełęcz pod Rysami ("Tat." 18,1934, nr 5-6), 1165 J (tamże 1956, nr 1-2), Pierwsza turystka w Tatrach ("Turysta" 1958, nr 6), Pierwsza Polka na szczycie Łomnicy (tamże 1958, nr 23-24), W rocznicę śmierci Wawrzyńca Żuławskiego (tamże 1959, nr 18); Żuławskiemu poświęciła też wiersz ("Tat." 1960, nr 3-4, podpisany kryptonimem H.P.W.).

Jest autorką książki o taterniczkach i ich alpinizmie: Od krynoliny do liny (Wa.1960). Przetłumaczyła z rosyjskiego książkę P. Łuknickiego Wędrówki po Pamirze (Wa.1966). Napisała kilka radiowych słuchowisk fantastyczno-nauk., nadawanych w 1959 i 1964.