Rautenstrauchowa Łucja

Nie okreslony

Rautenstrauchowa Łucja, z Giedroyciów (22 VI 1798 Bobcin k. Kowna - 3 V 1886 Puławy, poch. w Warszawie na Powązkach). Literatka, autorka powieści i wspomnień o podróżach po Europie.

Tatr dotyczą t. 1 i 2 jej książki Miasta, góry i doliny (Poz. 1844, t. 1-5); znajduje się tu ciekawy i lekko zbeletryzowany opis podróży autorki do Pienin (Szczawnica) i w Tatry (Morskie Oko, Czarny Staw, Zakopane, Kościeliska Dolina) w 1839. Część tego opisu (Szczawnica, Morskie Oko) ukazała się wcześniej w "Przyjacielu Ludu" (1843 i 1844).

Swą podróż po Szwajcarii i Włoszech opisała w dziele W Alpach i za Alpami (Wa. 1847, t. 1-3, wyd. 2: 1850); Alpy oglądała tylko z dołu, ale pisze o nich i o ich zdobywaniu sporo, m.in. o Górze Białej (Mont Blanc) i o wejściach na nią. Natomiast będąc w Neapolu (VIII 1845) wybrała się na Wezuwiusza tak wysoko, jak wyniosło ją w lektyce ośmiu tragarzy.

Lit. - Halina Ptakowska-Wyżanowicz: Od krynoliny do liny. Wa. 1960. - "PSB" 30, 1987 (Rościsław Skręt).