Rokosz Mieczysław

Nie okreslony

Rokosz Mieczysław (5 II 1942 Maków Podhalański). Historyk (UJ, dr), pracownik naukowy Katedry Nauk Pomocniczych Historii UJ, zajmujący się m.in. geografią historyczną. Członek różnych towarzystw nauk. (np. Pol. Tow. Hist. i Podh. Tow. Przyjaciół Nauk), oraz czł. i działacz towarzystw i komitetów zajmujących się ochroną zabytków i przyrody (np. Pol. Klub Ekologiczny od X 1980). Były taternik i aktywny krajoznawca (Tatry, Karpaty, Alpy, Pireneje, Etna).

Terenem jego szczególnego zainteresowania krajoznawczego i naukowego są Karpaty, zwł. Tatry i Podtatrze. Był sekretarzem redakcji monografii Zakopane, czterysta lat dziejów (Kr. 1991) i jest autorem zawartej tam pracy: Zakopane w latach wielkiej wojny 1914-1918. Tego też regionu dotyczą inne jego prace, np.: Zakopane, stolica polskiej irredenty ("Rocz. Podh." 5, 1992), Oswald M. Balzer, wielki uczony i obywatel (w książce zbior. "80 lat Zakopiańskiego Gimnazjum", Za. 1992), Harcerska działalność Małkowskich pod Giewontem w latach 1913-1915 (tamże), Adwokat sprawy narodowej. O roli Oswalda Balzera w procesie o Morskie Oko (w dziele zbior. "Spór o Morskie Oko", Za. 1993).

W 1993 został prezesem reaktywowanego Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego.