Roszkówna Zofia

Nie okreslony

Roszkówna Zofia (25 IV 1909 Olcza, Zakopane), córka » Władysława Roszka. Taterniczka, polonistka (UJ 1932, dr 1970), nauczycielka szkół średnich 1932-71 (w czasie II wojny świat. w Zakopanem, również w tajnym nauczaniu), publicystka (m.in. w pozn. "Kulturze" i krak. "Tyg. Powsz."), red. kwartalnika "Informacje Misyjne" (Kraków) 1971-91.

Turystykę w Tatrach zaczęła uprawiać jako uczennica gimnazjum w Zakopanem (matura tamże w 1927), a taternictwo po maturze (pierwsza wspinaczka w 1927 z Marianem Sokołowskim i jego siostrą).W czasie studiów na UJ (1927-32) została członkiem Sekcji Tatern. AZS i Sekcji Tur. PTT; działała w obu ich zarządach i prowadziła administrację "Taternika" za redakcji Stanisława K. Zaremby.

Taternictwo uprawiała w lecie i zimą, od 1928 najczęściej w towarzystwie S.K. Zaremby, potem także W.H. Paryskiego, Bolesława Chwaścińskiego i in., tylko do 1939. Uczestniczyła w pierwszych przejściach w lecie i zimą, przeważnie o średnich trudnościach, a najtrudniejszym było wejście od pn. na Wyżnią Teriańską Przełęcz (w 1929 z S.K. Zarembą).

W 1934 była w Alpach Austr. (wejście na Hochschwab). Po II wojnie świat. uprawiała już tylko turystykę, prowadziła też wycieczki swych uczennic w Tatry.

Napisała cenną dla dziejów Zakopanego pracę: Wśród nielegendarnych postaci Zakopanego ("Chrześcijanie" 6, 1981). W swej publicystyce podpisywała się nieraz kryptonimami: Ciszek, Orawa, Montana.

Lit. - Halina Ptakowska-Wyżanowicz: Od krynoliny do liny. Wa. 1960.