rośliny poduszkowe
Rośliny
Wiele tatrz. roślin wysokogórskich, jak lepnica bezłodygowa (Silene acaulis), mokrzyca rozchodnikowa (Minuartia sedoides), różne skalnice (Saxifraga) i in., rośnie w gęstych zbitych darniach, podobnie jak np. mech. Ten niski wzrost i gęste skupienie zabezpieczają rośliny przed szkodliwymi wpływami wiatru, zimna, nadmiernego nagrzewania przez słońce, silnych i częstych skoków temperatury. Ponieważ darnie takie mają zwykle okrągławy, wypukły, poduszeczkowaty kształt, nadano im nazwę poduch lub poduszek, a rośliny tak rosnące nazwano poduszkowymi. Jest to jedno z ekologicznych przystosowań roślin do surowego klimatu, np. na większych wysokościach i w okolicach podbiegunowych.
Taka poduszkowa roślina rozkrzewia się i rozrasta b. silnie, tworząc poduszkę zwykle z jednej lub z paru siewek. Wewnątrz poduszki są obumarłe liście, pędy, pył, cząstki gleby, uszczelniające poduszkę. Każda poduszka ma przeważnie tylko jeden wspólny korzeń, zazwyczaj gruby i b. długi, czasem sięgający pół metra i więcej. Ten poduszkowy wygląd darni roślinnych jest przyczyną, iż wiele osób uważa takie poduszki (zwł. kwitnącą lepnicę bezłodygową) za "kwitnący mech", zapominając lub nie wiedząc, że mech jest rośliną zarodnikową i nie wydaje kwiatów.