Rudnicki Janusz

Nie okreslony

Rudnicki Janusz (29 X 1897 Warszawa - 6 XI 1942 Oświęcim). Od 1911 działacz harcerski (harcmistrz) i niepodległościowy, inż. rolnik (SGGW 1926), w 1934-39 dyr. Departamentu Produkcji Rolnej i Weterynarii w Min. Rolnictwa. Turysta, narciarz.

W warsz. AZS od lat 1920. był czynny w dziedzinie narciarstwa i często uczestniczył w wyjazdach narc. w Tatry, także jako instruktor narciarski.W 1936-39 był jednym z trzech wiceprezesów i jednym z gł. działaczy Związku Ziem Górskich przez cały okres jego istnienia. Wygłoszony na zjeździe tego związku referat Rudnickiego wydano drukiem: Zagadnienia gospodarcze i kulturalne wsi górskiej (Wa. 1937); dotyczy całego Podkarpacia polskiego.

W 1938-39 współpracował z tajną wojsk.-polit. organizacją, która na wypadek wojny miała przygotować sieć konspiracyjną. Po wybuchu wojny wyjechał jednak razem z rządem do Rumunii, a stamtąd w 1940 przedostał się na Węgry.

W październiku 1941 przedostał się przez Słowację i Tatry do Zakopanego. Według nieprawdziwej wersji:"wioząc dokumenty dla polskich władz podziemnych w Warszawie i środki finansowe dla ruchu konspiracyjnego. Zatrzymał się w Zakopanem u znajomych. Zdradzony przez nich, został aresztowany przez gestapo..."W rzeczywistości było inaczej:Wrócił do Polski zupełnie prywatnie na skutek nalegań rodziny pozostawionej w Warszawie. Nie miał żadnych kontaktów z ówczesnym pol. ruchem podziemnym, ani osobistych dokumentów odpowiednich pod niem. okupacją, a wiózł tylko własne pieniądze i przedwojenną legitymację. Zakop. znajomi ostrzegli go o kontrolach pasażerów przez gestapo na kolei między Zakopanem a Poroninem, i nalegali, by do pociągu wsiadł dopiero w Poroninie, udając się tam piechotą przez Olczę. R. jednak wsiadł do pociągu w Zakopanem i przed Poroninem został aresztowany przez gestapo. Na przesłuchaniu w zakop. gestapo zdradził zakop. znajomych, którzy go przenocowali i mu pomagali.

R. zginął w niem. obozie koncentr. w Oświęcimiu.

Lit. - Czy wiesz kto to jest? Wa. 1938, red. Stanisław Łoza. - PSB 32, 1989-91, zesz. 4 (Wacław Błażejewski), z fałszywą wersją o wydarzeniach w Zakopanem.