Schiele Kazimierz

Nie okreslony

Schiele Kazimierz (27 IX 1890 Warszawa - 16 V 1956 Zakopane). Taternik, alpinista, narciarz (turysta i zawodnik), zasłużony działacz narc. i tur., inż. mechanik (politechn. w Wiedniu 1910-17 z przerwami).

Zaczął uprawiać taternictwo w 1905 mając 14 lat, zrazu w towarzystwie przewodników (Klimek Bachleda, Wojciech Tylka-Suleja, Jędrzej Marusarz-Jarząbek) i najczęściej ze swym bratem Aleksandrem (bliźniakiem).

W okresie przed I wojną świat. należał z bratem do najczynniejszych taterników pol., przechodząc liczne drogi uważane wówczas za najtrudniejsze i dokonując też pierwszych wejść, np. pn.-zach. ścianą Małej Buczynowej Turni w 1911 (z bratem i Aleksandrem Znamięckim). Przed I wojną świat. dokonał też szeregu trudnych przejść w Alpach, w lecie i zimie.

Od 1908 był członkiem Sekcji Tur. TT (w 1921-24 członkiem zarządu), potem Klubu Wysokogórskiego. Był również członkiem TOPR i brał udział w wyprawach ratunkowych.

Turystykę narc. uprawiał od 1910 w Alpach, Tatrach i in. częściach Karpat, najpierw w Alpach. Razem z bratem był w Wiedniu członkiem klubu »CAP (od 1912) i uczestniczył w wejściach narc. na wysokie szczyty alpejskie.

W 1926 wspólnie z Henrykiem Bednarskim ustanowił swego rodzaju rekord, przebywając na nartach jednego dnia (w 16 godz.) trasę: Zakopane, Goryczkowa Hala, Kasprowy Wierch, Wierchcicha Dolina, Zawory, Wrota Chałubińskiego, Morskie Oko, Opalone, Pięć Stawów Polskich, Zawrat, Zakopane.

Był również zawodnikiem narc. przez 25 lat (1912-37), startując w biegach narc. ponad sto razy w kraju i za granicą, i odnosząc duże sukcesy, zwł. w 1920-28 (w klasie starszych).

W 1919 służył w » Kompanii Wysokogórskiej. Ok. 1920 osiedlił się w Zakopanem, gdzie wspólnie z bratem założył dużą wytwórnię nart (Bracia Schiele i Spółka) i prowadził ją osobiście aż do wojny. Jako prezes zakop. Sekcji Narc. PTT (blisko 20 lat), na różnych stanowiskach w PZN, jako instruktor i międzynar. sędzia narc. położył wielkie zasługi w rozwoju narciarstwa pol., zarówno turystycznego jak i zawodniczego (jednym z jego wychowanków był Bronisław Czech).

W latach międzywoj. pomagał też w zaopatrywaniu na zimę nie zagospodarowanych schronisk PTT w Starorobociańskiej Dolinie i na Pysznej Hali oraz w znakowaniu niektórych tur. szlaków narciarskich.

Po wojnie pracował w swej upaństwowionej wytwórni nart w Zakopanem póki nie został inwalidą na skutek wypadku na Kasprowym Wierchu (najechanie przez szusującego narciarza w 1949).Był mianowany członkiem hon. Sekcji Narc. PTT i hon. instruktorem PZN. Taternikami i narciarzami byli też jego syn i córka: » Tadeusz Schiele i Danuta Schiele-Semadeni.

Zob. też » Schiele Aleksander.

Lit. - "Tat." 34, 1958, nr 2 (Aleksander Schiele). - Józef Kapeniak: Tatrzańskie diabły. Wa. 1971. - "NCZ" 1988.