skrzypy

Nie okreslony

skrzypy (Equisetinae ). Rośliny zarodnikowe o b. dawnym pochodzeniu, bo aż z okresu węglowego (karbońskiego). Ale wtedy i skrzypy, i paprocie były wielkimi roślinami drzewiastymi, a dzisiejsze s. przeciętnie mierzą kilkanaście do kilkudziesięciu cm.

W Tatrach rośnie kilka gatunków s. Niektóre mają oddzielne pędy płodne z kłosem zarodniowym na szczycie, a oddzielne płonne. U innych pędy płonne i zarodniowe nie różnią się wyglądem, wyjąwszy obecność kłosa z zarodniami na szczycie rośliny. Niektóre s. mają pędy rozgałęzione z gałązkami ustawionymi okółkowo na osi głównej, inne stanowią pojedyncze pionowe łodygi bez rozgałęzień.

Część s. tatrz. to rośliny bagienne, część jest lądowych, ale prawie zawsze na miejscach wilgotnych. Bagienny np. jest s. zimowy (Equisetum hiemale ), największy z występujących w Tatrach, czasem dochodzi do 1 m wys., jest dość rzadki, nie ma rozgałęzień.Lądowym jest często spotykany s. leśny (E. silvaticum ), rosnący w cienistych lasach i na łąkach śródleśnych, wygląda jak mała choinka, pędy zarodniowe z początku są nierozgałęzione, później upodobniają się do płonnych.

Najpospolitszy jest s. polny (E. arvense ), występujący na wilgotnych polach, łąkach, czasem jest plagą wilgotnych, bardziej zacienionych ogrodów.