Bronikowski Stanisław
Ludzie
Bronikowski Stanisław (10 II 1895 Chotów, pow. Ostrów Wielkopolski - 25 IX 1917 w Tatrach, poch. w Zakopanem).
Turysta i taternik , od 1914 mieszkający w Zakopanem . Taternictwo uprawiał gł. z Rafałem Malczewskim ; w 1916 przeszli oni m.in. Grań Wideł i pd. ścianę Ostrego Szczytu , dokonali też I wejścia pn.-wsch. grzędą Wielkiej Buczynowej Turni . W 1917 przy próbie wejścia pd. ścianą Zamarłej Turni z Malczewskim, prowadzący B. po przejściu tzw. dziś Rysy Bronikowskiego odpadł od ściany i zginął. Był to pierwszy śmiertelny wypadek na tej ścianie, w literaturze tatrz. nieraz wspominany.
Przy ścieżce wiodącej z Doliny Pięciu Stawów Polskich na Zawrat umieszczono potem na dużej wancie tablicę upamiętniającą młodego B. (tzw. Tablica Bronikowskiego). Za swego życia B. nic nie opublikował, ale w rękopiśmiennej książeczce pt. Wiązanka wspomnień po śp. Stasiu Bronikowskim (spisanej przez jego matkę, Julię Bronikowską) znajdują się odpisy jego młodzieńczych wierszy z 1914, o treści tatrz. i patriotycznej.