Sokołowski Stanisław jun.

Nie okreslony

Sokołowski Stanisław jun.(14 VIII 1900 Zakopane - 3 IV 1990 Warszawa, poch. w Zakopanem na starym cment.), syn » Stanisława Sokołowskiego sen. Geolog (studia na UJ i AG), prof. Instytutu Geol. w Warszawie, w młodych latach taternik. W 1918 i 1920 jako ochotnik w Wojsku Polskim, uczestnik kampanii wrześniowej w 1939.

Jako geolog był jednym z najwybitniejszych znawców Tatr i Karpat fliszowych. Jest autorem licznych prac geol., również z Tatr i Podtatrza, np.: Spostrzeżenia nad wiekiem i wykształceniem liasu reglowego w Tatrach ("Rocz. Pol. Tow. Geol." 2, 1923-24), Tektonika serji reglowej okolicy Zakopanego (tamże 6, 1930, wsp. z W. Goetlem), Wantule ("Ochr. Przyr." 16, 1936, z bratem Marianem), Tatry Bielskie, geologia zboczy południowych (Wa. 1948, to samo po franc.: Wa. 1950), 50 lat nowoczesnej geologii tatrzańskiej ("Wierchy" 22, 1953, z Janem Wyczółkowskim), W pięćdziesiątą rocznicę teorii powstania Tatr i Pienin ("Biul. Inst. Geol." 1954, nr 86), Tatry (Wa. 1958, przekrój geol.), Zarys geologii Tatr ("Biul. Inst. Geol." 1959, nr 149), Geologia strefy reglowej Tatr Polskich między Kopami Sołtysimi a Białką ("Prace Muzeum Ziemi" 1978, nr 28).

Był odkrywcą wód termalnych na Podhalu. W 1961-63 wierceniami poszukiwawczymi odkrył w Zakopanem na Antałówce na wielkiej głębokości ciepłą wodę, która umożliwiła założenie pływalni (»cieplice); z tym odkryciem związane są jego prace: Głębokie wiercenia w Zakopanem ("Wierchy" 34, 1965), New Data on the Deep Underground Water within Polish Inner Carpathians ("Bull. Acad. Pol. Sc." 15, 1967, nr 4, wsp. z A. Sławińskim), Geologia paleogenu i mezozoicznego podłoża południowego skrzydła niecki podhalańskiej w profilu głębokiego wiercenia w Zakopanem ("Biul. Inst. Geol." 1973, nr 265) i inne.S. jest też współredaktorem wieloarkuszowej Mapy geologicznej Tatr Polskich 1:10 000 (1958-80), Mapy geologicznej Pienińskiego Pasa Skałkowego 1:10 000 (1960-70) i in.

S. uprawiał taternictwo jedynie w pierwszych latach okresu międzywoj., np. w 1925 ze swym bratem Janem dokonał zim. przejścia Orlich Turniczek, Orlej Baszty i Buczynowych Czub.Z okazji 50-lecia pracy naukowej S. w 1970, całokształt jego działalności geol., która głównie dotyczy Karpat i zwł. Tatr, omówiono w poświęconym mu zeszycie "Biuletynu Instytutu Geol." 1970, nr 248.

Lit. - "Prz. Geol." 14, 1966, nr 2 (Walery Goetel). - "Rocz. Pol. Tow. Geol." 62, 1992, nr 1 (Jerzy Znosko).