Stacja Naukowa Instytutu Geografii PAN

Nie okreslony

Stacja Naukowa Instytutu Geografii PAN na Hali Gąsienicowej. Powstała w 1953 przez przejęcie »Stacji Naukowej Pol. Tow. Geogr. przez Instytut Geografii PAN, który następnie w 1975 zmieniając własną nazwę przemianował również swą placówkę tatrz., najpierw na: Stacja Badawcza, a od 1979: Stacja Obserwacyjna Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN na Hali Gąsienicowej. Pod tą ostatnią nazwą istnieje więc od 1979, ale faktycznie jako placówka nauk. od 1948, gdyż stanowi kolejną przemianę i kontynuację Stacji Naukowej Pol. Tow. Geogr. na Gąsienicowej Hali.

Stacja mieści się w drewnianym budynku (dzierżawionym przez PAN od TPN) powyżej Murowańca. Do 1954 placówka ta, pozostająca pod ogólnym kierownictwem naukowym prof. Władysława Milaty, zajmowała się poza obserwacjami meteor. głównie badaniami klimatol. i niwalnymi.

Od 1955, pod opieką naukową prof. Mieczysława Klimaszewskiego, Stacja oprócz prowadzenia obserwacji meteor. (dla PIHM) zajmowała się głównie badaniami geomorf. i niwalnymi.

W 1960 nastąpiło oddzielenie organizacyjne Stacji Meteorologicznej PIHM (potem IMGW), która pozostała w tym samym budynku, a w 1964 przekształciła się w » Stację Badań Niwalnych PIHM (potem IMGW), prowadzącą też badania klimatol. i niwalne.

Następnie Stacja Naukowa Inst. Geogr., pod opieką naukową doc. Adama Kotarby, realizowała program Zakładu Geomorfologii i Hydrologii Gór i Wyżyn PAN w Krakowie w zakresie przemian środowiska geogr. w Tatrach, gł. w odniesieniu do współcz. procesów morfogenetycznych i tendencji ewolucji rzeźby.

Kierownikiem Stacji na Gąsienicowej Hali od samego jej początku (1953) był przez szereg lat dr Mieczysław Kłapa (poprzednio kier. Stacji Naukowej Pol. Tow. Geogr.), a wśród jej pracowników byli m.in. Bronisław Siadek i Maria Kłapowa (do 1960). Wyniki badań pracowników Stacji ukazały się w licznych publikacjach.