Staszel-Polankowa Bronisława

Nie okreslony

Staszel-Polankowa Bronisława (23 I 1912 Kościelisko - 1 II 1988 tamże). Wybitna narciarka (zawodniczka Oddz. Narc. Sokoła w Zakopanem), kierowniczka schroniska tur. w Miętusiej Dolinie.

W 1929-37 ośmiokrotnie zdobyła narc. Mistrzostwo Polski w kobiecych biegach płaskich i zjazdowych oraz w slalomie. W 1935-39 prowadziła małe schronisko tur. (przebudowane z szałasu) pod Miętusim Przysłopem.

Latem 1944 uciekła z Zakopanego do Warszawy, aby uchronić się od wywiezienia do Niemiec na przymusowe roboty. Wstąpiła do AK i w Powstaniu Warsz. walczyła w batalionie "Kiliński"; po kapitulacji była wywieziona do kobiecego obozu jenieckiego w Lamsdorf w Niemczech. W jesieni 1945 wróciła do kraju, do Zakopanego.

W 1945-52 była w zimie instruktorką narc. w ośrodku wczasowym dla warsz. młodzieży, a w 1947-57 prowadziła też nadal (z pomocą Stanisławy Woźniak) wspom. schronisko pod Miętusim Przysłopem. Potrafiła tam stworzyć taką atmosferę, że stało się ono ulubionym schroniskiem wielu turystów, zwł. z warsz. środowisk artyst., lit. i naukowych.

Od 1951 była członkiem TOPR i następnie Grupy Tatrz. GOPR.

Lit. - Włodzimierz Wnuk: Służba podziemna na szczytach. Bohaterskie karty młodzieży góralskiej. "Gaz. Lud." 1946, nr 19. - (b): 10 lat "Miętusiej". "Stolica" 1957, nr 15. - Józef Kapeniak: Tatrzańskie diabły .Wa. 1971. - Aleksander Zaczyński: Brońcia z Hali Miętusiej. "Gaz. Krak." 1989, nr 148.