Stopka-Nazimek Andrzej

Nie okreslony

Stopka-Nazimek Andrzej (2 X 1868 Kościelisko - 25 II 1934 Siedlec k. Krzeszowic, poch. zrazu w Rudawie k. Krzeszowic, a w 1936 na starym cment. w Zakopanem). Pisarz, nauczyciel (studia na UJ), badacz folkloru podhalańskiego.

Uczył w seminariach nauczycielskich w Podgórzu, Tarnopolu, Samborze, Kętach i Andrychowie; prowadził wycieczki swych uczniów w Tatry (np. z Sambora ok. 1900). Był współtwórcą ruchu regionalnego na Podhalu oraz jednym z ideologów i przywódców Związku Górali.

W latach 1892-1932 ogłaszał w czasopismach gwarowe opowiadania podh. i artykuły na różne tematy, m.in. zakopiańskie. W rozwoju rodzimego piśmiennictwa tatrz.-podh. podstawowe znaczenie miała jego książka Sabała (Kr. 1897 i 1987) i gwarowa opowieść Rycerze śpiący w Tatrach (Kr. 1898 i 1911). B. cenne są też jego Materyały do etnografii Podhala ("Mater. Antrop.-Archeol. i Etnogr." 3, 1898).

W rękopisie pozostała jego sztuka Wiatr halny i wspomnienia (drukowano tylko fragmenty obu).Synem S. był znany scenograf Andrzej Stopka (1904-1973).

Lit. - Włodzimierz Wnuk: Gawędy Skalnego Podhala. Kr. 1975. - "LP-PE" 2, 1987 (tenże).