brzost

Nie okreslony

brzost czyli wiąz górski (Ulmus glabra, U. scabra, U. montana), z rodziny Wiązowatych (Ulmaceae). Wyniosłe, do 35-40 m wysokie drzewo, ma wybitnie niesymetryczne liście podługowatojajowate, brzegiem piłkowane, obustronnie bardzo szorstkie. Owoce podługowatookrągłe skrzydlaki z nasieniem w środku skrzydlaka.

Do niedawna b. uchodził za niezmiernie rzadki w Tatrach, ostatnio jednak stwierdzono dość częste jego występowanie, zwł. w Tatrach Biel., np. w Rogowej wcale duży drzewostan brzostowy, na pn. zboczu Murania duży stary brzost, na wsch. i pn. zboczu Tokarni, na wsch. zboczu Kobylego Wierchu, w Dolinie Huczawy Bielskiej (37 b.) i liczne inne ich stanowiska. Także różne nazwy miejscowe jak Brestowa, Brestowiec, Bresty świadczą, iż drzewo to rosło w Tatrach i pod Tatrami częściej i liczniej niż obecnie. W Tatrach Pol., jak dotychczas, notuje się tylko trzy stanowiska b.: dwa w Kościeliskiej Dolinie i jedno na zboczu Nosala. B. bywa często sadzony pod Tatrami w ogrodach, parkach, przy domach i ulicach.