Szczepański Jan Józef

Nie okreslony

Szczepański Jan Józef (12 I 1919 Warszawa). Prozaik (studia orientalistyki UW 1938-39 i UJ do 1947, mgr), tłumacz, publicysta, taternik. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 i podczas okupacji jako oficer AK w partyzantce.

Turysta i taternik zwł. w pierwszych latach po II wojnie światowej. Wspinał się np. ze Stanisławem Siedleckim (m.in. próba wejścia zach. ścianą Łomnicy nową drogą przez Hokejkę) i Krzysztofem Tatarkiewiczem. Dorywczo, ale blisko związany z Gorcami, również z Pieninami.

Tematyka tatrz. pojawia się często w jego twórczości lit., np. w książkach Buty i inne opowiadania (Kr. 1956, opowiadanie narc. Za przełęczą, powtórzone w wyborze opowiadań Za przełęczą, Wa. 1967), Opowiadania dawne i dawniejsze (1973, tu opowiadanie Sizal), Autograf (Wa. 1979, m.in. o taternictwie, narciarstwie i Zakopanem), Trzy czerwone róże (Kr. 1982, fragmenty o Pieninach, Gorcach i Tatrach), Historyjki (Wa. 1990).

Również w jego publicystyce liczne są pozycje o różnorodnej tematyce tatrz., podh. i gorczańskiej (opowiadania, recenzje, reportaże, rozważania), m.in. Wierchy, iglica, niedźwiedzica ("Tyg. Powsz." 1948, nr 52-53), Dobraczyński i góralszczyzna ("Wierchy" 25, 1956), "Zuzanna i chłopcy" ("Tyg. Powsz." 1962, nr 3), Na Evereście i na Mnichu (tamże 1964, nr 27), Śpiewać ze szczęścia (tamże 1977, nr 19, z fragmentem o taternictwie), Uwagi o górskiej śmierci ("Wierchy" 46, 1977, przedruk w książce zbior. Błękitny krzyż, Kr. 1983).Z Gorcami związana jest jego powieść Portki Odyssa (Wa. 1954), a w znacznej części dotyczy Pienin i Niedzicy powieść Kipu (Kr. 1978). Reportażem z pol. wyprawy na Spitsbergen w 1958 jest jego książka Zatoka Białych Niedźwiedzi (Kr. 1960 i 1964). Przetłumaczył też książkę Johna Hunta Zdobycie Mount Everestu (Wa. 1956).

Jest bratankiem Marii Kuncewiczowej.

Lit. - "SWPP" ser. 2, t. 2, 1978. - "LP-PE" 2, 1987 (Włodzimierz Maciąg). - "Kto jest kim w Polsce" 1989.